Dit is God op volmaakte wijze zoeken:

Me onttrekken aan illusie en vermaak, aan wereldse angsten en verlangens, aan de werken die God niet van mij verlangt en aan een verheerlijking die alleen maar menselijke drukdoenerij is.

Het is mijn geest vrij houden van verwarring, zodat mijn vrijheid altijd ter beschikking staat van zijn wil. Het is de stilte bewaren in mijn hart en luisteren naar de stem van God.

Mij op verstandige manier vrij houden van de beelden van geschapen dingen om ontvankelijk te zijn voor het verborgen contact met God in een duistere liefde.

 

 Thomas Merton, Zaden van contemplatie. Damon 2015 p.42book_9789460361951_178

Nieuwe vertaling: Zaden van contemplatie

Geef mij nederigheid

Schenk mij de sterkte die u in de stilte en de vrede bedient. Geef mij      nederigheid, want alleen daarin is rust te vinden. Verlos me van de hoogmoed, de zwaarste van alle lasten en neem bezit van mijn hele hart en ziel met de eenvoud van de liefde. Neem bezit van mijn hele leven met die ene gedachte en dat ene liefdesverlangen: dat ik lief mag hebben, niet omwille van verdienste of volmaaktheid en ook niet vanwege de deugd of om heilig te worden, maar voor u alleen. Want slechts één ding kan de liefde voldoen en belonen en dat bent u alleen.

 Thomas Merton, Zaden van contemplatie. Damon 2015 p.41-42

book_9789460361951_178

Nieuwe vertaling: Zaden van contemplatie

kiezen tussen twee identiteiten

Wij moeten kiezen tussen twee identiteiten: of het uiterlijke masker dat schijnbaar echt is en vanuit een vage autonomie leeft voor de korte tijd van het aardse bestaan, of de verborgen, innerlijke persoon die ons onbelangrijk lijkt, maar die zichzelf voor eeuwig kan schenken aan de waarheid waarin hij leeft. Het is dit innerlijke zelf dat wordt opgenomen in het mysterie van Christus, door zijn liefde, zijn Heilige Geest, zodat wij in het verborgene leven “in Christus”.

Thomas Merton, Zaden van contemplatie. Damon 2015 p.200

 

book_9789460361951_178

Nieuwe vertaling: Zaden van contemplatie

 

Tweede zondag in de veertigdagentijd

De leegte van de mens zal hem niet meer omringen en van buitenaf overvallen. Integendeel, zijn eigen leegheid, die God uit liefde voor hem op Zich heeft genomen toen Hij 'Zich ontledigde', wordt een eindeloze volheid waarin geen plaats meer is voor duisternis en leegte. (…) Het Taborlicht is het licht van de verrijzenis.

Thomas MERTON, Disputed Questions, blz. 81-82 (vertaling Dirk Doms)

book_9789460361951_178

Nieuwe vertaling: Zaden van contemplatie