Als ik iets te kiezen heb, dan is het dat ik hier mag leven en waarschijnlijk ook mag sterven. Maar waar het in elk geval op aankomt is niet te leven of te sterven, maar vol vertrouwen Uw naam uit te spreken in dit licht, in deze eenzame, onbezochte plaats: U Vader te noemen, juist door hier te zijn als ‘zoon’ in de Geest en in het licht, door U geschonken: geen onaards licht, maar heel eenvoudig deze doodgewone dag in juni met zijn lichtende velden, zijn tulpenbomen, de dennen, de bossen, de wolken en de bloemen overal.

Hier te zijn met de stilte van het zoonschap in mijn hart is een middelpunt zijn waarin alle dingen naar U samenkomen. En dat is voorlopig zeker meer dan genoeg.

Thomas Merton, Conjectures of a Guilty Bystander. p.178 vertaling: Dirk Doms

De zon brandt aan de hemel als het gelaat van God, maar wij weten dat Zijn gelaatsuitdrukking niet wreed is. Het licht van de zon wordt verspreid in de lucht en het licht van God wordt verspreid door Hagia Sophia.

Collected Poems  blz. 366

De ultieme volmaaktheid van het contemplatieve leven is geen hemel van afzonderlijke individuen, waarbij iedereen zijn eigen aanvoelen van God schouwt. Het is een zee van liefde die stroomt door het ene lichaam van alle uitverkorenen… en hun contemplatie zou onvolledig zijn als zij niet werd gedeeld, of wanneer ze werd gedeeld met minder zielen of met geesten die tot minder schouwen en minder vreugde in staat zijn.

Zaden van contemplatie blz.53