Het eerste getjirp van de ontwakende vogels: le point vierge – het maagdelijke punt – van de dageraad, een moment van ontzag en onuitsprekelijke onschuld, wanneer de Vader in stilte hun ogen opent en zij tot Hem spreken en zich afvragen of het al tijd is om te ‘zijn’. En Hij zegt hun ‘Ja’. Dan worden ze een voor een wakker en beginnen te zingen.

Turning Toward the World: The Pivotal Years 1996 (1960-1963)blz.7

Zodra Hij mijn naam uitspreekt, is mijn stilte de stilte van het eeuwige leven, en weet ik dat ik besta, omdat mijn hart zich heeft geopend voor mijn Vader in de weerklank van de eeuwige jaren. Mijn leven is luisteren. Zijn leven is spreken. Mijn redding is te horen en te antwoorden. Daarom moet mijn leven stilte zijn. Mijn stilte is dus mijn redding.

Overdenkingen in eenzaamheid Blz 71

Het helpt niet om grote woorden te gebruiken om over Christus te spreken. Nu ik niet in staat schijn te zijn over Hem te spreken in de taal van een kind, ben ik op het punt gekomen waar ik nog nauwelijks over Hem kan spreken. Al mijn woorden vervullen mij met schaamte.

Sign of Jonas blz. 222

In de nacht van ons technologisch barbarendom moeten monniken zijn als stille bomen in de duisternis, die door hun vitale aanwezigheid de lucht zuiveren.

Basic Principles of Monastic Spirituality  blz 124