De ultieme volmaaktheid van het contemplatieve leven is geen hemel van afzonderlijke individuen, waarbij iedereen zijn eigen aanvoelen van God schouwt. Het is een zee van liefde die stroomt door het ene lichaam van alle uitverkorenen… en hun contemplatie zou onvolledig zijn als zij niet werd gedeeld, of wanneer ze werd gedeeld met minder zielen of met geesten die tot minder schouwen en minder vreugde in staat zijn.

Zaden van contemplatie / New Seeds of Contemplation blz 53

Er is geen woestijn zo verschrikkelijk, zo mooi, zo dor en zo vruchtbaar als de woestijn van het mededogen. Het is de enige woestijn die werkelijk zal bloeien als een lelie. Deze woestijn zal een vijver worden, hij zal vruchtbaar worden en opspringen van vreugde. In de woestijn van mededogen zal het dorstige land een land vol waterbronnen worden, waar de armen alles bezitten.

Sign of Jonas blz 323

Zo lang ik tevreden ben te weten dat Hij oneindig groter is dan ik en dat ik Hem slechts kan kennen als Hij Zichzelf aan mij wil tonen, zal ik vrede hebben en zal Hij bij mij zijn en zal ik rusten in Hem.

Thoughts in Solitude blz 94

Als ik mijn katholiek-zijn bevestig enkel en alleen door alles wat islamitisch, joods, protestants, hindoeïstisch, boeddhistisch is te verloochenen, zal ik ten slotte ontdekken dat er niet veel overblijft om mij als katholiek te bevestigen, en zeker niet de adem van de Geest waarmee ik dit zou kunnen bevestigen.

Thomas Merton, Conjectures of a Guilty Bystander. p.144