De leegte van de mens zal hem niet meer omringen en van buitenaf overvallen. Integendeel, zijn eigen leegheid, die God uit liefde voor hem op Zich heeft genomen toen Hij 'Zich ontledigde', wordt een eindeloze volheid waarin geen plaats meer is voor duisternis en leegte. (…) Het Taborlicht is het licht van de verrijzenis.

Vanaf het moment dat Christus de woestijn in trok, werden de eenzaamheid, de bekoring en de honger van iedere mens de eenzaamheid, de bekoring en de honger van Christus. Maar in ruil hiervoor kan de gave van de waarheid, waarmee Christus de bekoringen (de illusie van zekerheid, faam en macht) verdreef, onze eigen waarheid worden, als we haar maar willen aanvaarden.

Thomas MERTON, Raids on the Unspeakable, 1964, blz. 16 (vertaling Dirk Doms)

De mogelijkheid om tussen goed en kwaad te kiezen is de ondergrens van de vrijheid, en het enige dat daar vrij aan is, is dat we nog altijd het goede kunnen kiezen. Voor zover je vrij bent om het kwaad te kiezen, ben je niet vrij. Een keuze voor het kwaad vernietigt de vrijheid. We kunnen nooit het kwade als kwaad kiezen, alleen als schijnbaar goed. Maar wanneer we beslissen iets anders te doen dat ons juist lijkt terwijl het eigenlijk niet het geval is, doen we iets dat we niet echt willen doen en daarom zijn we niet echt vrij.

Thomas Merton, Zaden van contemplatie. blz.139

Je kunt geen mens van geloof zijn als je niet weet hoe te twijfelen. Je kunt niet in God geloven tenzij je in staat bent vraagtekens te plaatsen bij het gezag van een vooroordeel, zelfs als dat misschien een religieus vooroordeel lijkt te zijn. Geloof is niet het zich blind conformeren aan een vooroordeel – een “voor-oordeel”. Het is een beslissing, een oordeel dat volledig en in alle vrijheid genomen wordt in het licht van een waarheid die niet bewezen kan worden.

Thomas Merton, Zaden van contemplatie. blz.79