Contemplatief gebed is een diepe en vereenvoudigde spirituele activiteit, waarin de geest en de wil rust vinden in een verenigde en eenvoudige concentratie op God, naar Hem gekeerd, op Hem gericht, geabsorbeerd door Zijn eigen licht, met een eenvoudig staren. Dit is de perfecte aanbidding, omdat het in stilte God laat weten dat we al het andere achter ons gelaten hebben en zelfs ons eigen zelf willen opgeven voor hem en dat Hij alleen belangrijk is voor ons. Hij alleen is ons verlangen en ons leven en niets anders kan ons vreugde schenken.

Thomas Merton, Zaden van contemplatie. Damon 2015 p.167

Wie zijn geest niet laat ontmoedigen en van zijn stuk laat brengen door droogte en hulpeloosheid, maar God toestaat hem rustig door de wildernis te leiden en geen andere steun of begeleiding verlangt dan het pure geloof en vertrouwen in God alleen, zal naar het Beloofde Land worden gebracht. Hij zal de vrede en vreugde van de vereniging met God smaken. Hij zal, zonder “te zien”, zich op een gewone, troostende, duistere en mysterieuze manier bewust zijn van God, die aanwezig is en handelt in alle gebeurtenissen van zijn leven.

Thomas Merton, Zaden van contemplatie. Damon 2015 p.165

We worden contemplatief, wanneer God zichzelf in ons ontdekt. Op dat moment opent zich het punt van ons contact met Hem, trekken we door het centrum van onze eigen nietigheid en gaan binnen in de oneindige werkelijkheid, waar we ontwaken als ons ware zelf.

Thomas Merton, Zaden van contemplatie. blz.38

Wij kunnen niet komen tot het volmaakte bezit van God in dit leven en daarom zijn wij onderweg en verkeren wij in duisternis. Maar wij bezitten Hem reeds door de genade en in die zin zijn wij aangekomen en wonen wij in het licht. Maar ach, hoe ver moet ik gaan om U te vinden, in wie ik reeds ben aangekomen!

            Seven Storey Mountain p.419