O Radix Jesse, qui stas in signum populorum,
super quem continebunt reges os suum,
quem gentes deprecabuntur:
veni ad liberandum nos, iam noli tardare.
O Wortel van Jesse, die daar staat als een banier voor de volkeren,
voor wie de koningen hun mond zullen snoeren,
tot wie de heidenen zullen bidden:
kom en verlos ons, wil niet langer talmen.
O Adonai et Dux domus Israel,
qui Moysi in igne flammae rubi apparuisti
et ei in Sina legem dedisti:
veni ad redimendum nos in brachio extento.
O Adonai en Leider van het huis van Israel,
die in het vuur van de brandende braamstruik aan Mozes zijt verschenen
en hem op de Sinaï de Wet hebt gegegeven:
kom en koop ons vrij met gestrekte arm.
De bittere onzekerheid, het gezwoeg en de onbeduidendheid van de echte armen is de meest overtuigende vorm van ascetisme. Totaal afhankelijk zijn van anderen, genegeerd en veracht en vergeten worden, weinig aanzien en comfort hebben, bevelen opvolgen en hard moeten werken voor een karig loon: het is een harde school die zelfs de vroomsten proberen te ontkomen.
Thomas Merton, Zaden van contemplatie. blz.172
Het is zinloos te zeggen dat wij tweeduizend jaar te laat geboren zijn om Christus te ontmoeten. Ook zij die zullen leven in de eindtijd zullen niet te laat geboren zijn. Christus is altijd bij ons. Hij vraagt altijd een plaats in ons hart. Toch is het nu met de stem van onze tijdgenoten dat Hij spreekt. Hij kijkt nu met de ogen van bedienden in de winkels, van fabrieksarbeiders en kinderen. Hij geeft met de handen van kantoorklerken, van bewoners van sloppenwijken, van huisvrouwen. Met de voeten van soldaten en schooiers is Hij op weg. Hij is in het hart van ieder die verlangt naar een schuiloord. Een schuiloord of voedsel geven aan wie daar om vraagt of aan wie dat nodig heeft, geeft dat aan Christus.
Dorothy Day
Meer lezen over Dorothy Day & Thomas Merton: klik hier