Als niets, van wat zichtbaar is, God is of Hem kan tonen zoals Hij is, dan moeten we God zoeken voorbij de dingen die zichtbaar zijn en binnen treden in de duisternis. Omdat niets dat gehoord kan worden God is, zullen we om Hem te vinden de stilte binnen moeten gaan.

Thomas Merton, Zaden van contemplatie. blz.96

De leegte van de mens zal hem niet meer omringen en van buitenaf overvallen. Integendeel, zijn eigen leegheid, die God uit liefde voor hem op Zich heeft genomen toen Hij 'Zich ontledigde', wordt een eindeloze volheid waarin geen plaats meer is voor duisternis en leegte. (…) Het Taborlicht is het licht van de verrijzenis.

De mogelijkheid om tussen goed en kwaad te kiezen is de ondergrens van de vrijheid, en het enige dat daar vrij aan is, is dat we nog altijd het goede kunnen kiezen. Voor zover je vrij bent om het kwaad te kiezen, ben je niet vrij. Een keuze voor het kwaad vernietigt de vrijheid. We kunnen nooit het kwade als kwaad kiezen, alleen als schijnbaar goed. Maar wanneer we beslissen iets anders te doen dat ons juist lijkt terwijl het eigenlijk niet het geval is, doen we iets dat we niet echt willen doen en daarom zijn we niet echt vrij.

Thomas Merton, Zaden van contemplatie. blz.139

Je kunt geen mens van geloof zijn als je niet weet hoe te twijfelen. Je kunt niet in God geloven tenzij je in staat bent vraagtekens te plaatsen bij het gezag van een vooroordeel, zelfs als dat misschien een religieus vooroordeel lijkt te zijn. Geloof is niet het zich blind conformeren aan een vooroordeel – een “voor-oordeel”. Het is een beslissing, een oordeel dat volledig en in alle vrijheid genomen wordt in het licht van een waarheid die niet bewezen kan worden.

Thomas Merton, Zaden van contemplatie. blz.79