Verdeeldheid

Wie leeft in verdeeldheid is geen persoon, maar slechts een “individu”.
Ik heb wat jij niet hebt. Ik ben wat jij niet bent. Ik heb genomen wat jou niet is gelukt en gepakt wat jij nooit kon krijgen. Daarom lijd jij en ben ik gelukkig, word jij veracht en ik geprezen, ga jij dood en leef ik. Jij stelt niets voor en ik wel en ik stel des te meer voor, omdat jij niets voorstelt. En dus bewonder ik mijn leven lang de afstand tussen jou en mij. Zo helpt me dit zelfs om diegenen te vergeten die hebben wat ik niet heb en die genomen hebben waarvoor ik te laat was, die hebben gepakt wat buiten mijn bereik lag, die geprezen worden, zoals ik niet zal worden geprezen en die leven van mijn dood…

 

Thomas Merton, Zaden van contemplatie, Damon, 2015, p. 43

Mertonweekend 2016

De religie van de liefde. De mystiek van de islam tegenover fundamentalisme en secularisme.

Mertonweekend met pater Johannes Schiettecatte, karmeliet, in Vaalbeek  bij  Leuven, 14-16 oktober 2016

Voor de tweede keer nodigen de Thomas Mertonvrienden pater Johannes Schiettecatte ocd uit om een Mertonweekend te begeleiden.

De karmeliet uit Brugge is een  boeiende gids die begaan is met de dialoog tussen de wereldgodsdiensten, vanuit een zoektocht naar advaita, onverdeeldheid. Hij wil de dialoog met de islam aangaan, verklaart hij: “Het is een dialoog die we  moeten voeren omwille van de wereldvrede, maar ook een dialoog tussen het meest uitgesproken religieuze denken en het meest seculiere  denken.” Daarbij zoekt hij naar een nieuw godsbeeld, nu de interreligieuze dialoog net het traditionele godsbeeld aan het wankelen heeft gebracht. Hij stelt daarbij de vraag: is een nieuwe religie mogelijk die voldoende mensen in de extremen kan aanspreken en een basis kan vormen voor de toekomst van religie in de samenleving in zowel het Westen als het Oosten?

Daarbij zal hij het hebben over “het spoor van de liefde” als inspirerend model. De ‘religie van de liefde’ is een term die we met name aantreffen bij de grootste mystici van de Islam, van Ibn Arabi over Rumi tot Hafiz. Vanuit hun ervaringen bezingen en dienen zij de Liefde zélf als goddelijk mysterie, en prijzen zij de intermenselijke liefde als enige authentieke religieuze levensweg aan.

Die visie sluit goed aan bij Thomas Mertons denken en openheid naar de wereld in zijn zoektocht naar een ‘andere God’ die gelovigen wijst in de richting van een  hartstochtelijke dienst aan de  samenleving. Misschien kan de dialoog met Ibn Arabi, Rumi, Hafiz en de Koran – eraan bijdragen om een mystieke religie te vinden die noch fundamentalistisch noch (strikt) seculier is en toch voldoende van beide bevat zodat die mensen uit de extremen misschien kan wegtrekken naar een vreedzaam Midden…

Een weekend luisteren dus naar  soefi’s en naar Merton als uitstekende ‘wijnschenkers’!

merton2016wk