Dit is de genade van hemelvaartsdag: opgenomen worden in de hemel, de apex mentis, het directe raakpunt met God. Het is rusten op deze stille hoogte, in de duisternis die God omringt. Daar, door alle beproevingen heen, leven met de Tranquillus Deus tranquillans omnia*. God blijft bij mij, vandaag en alle dagen.
* De rustige God, die alles tot rust brengt (Sint Bernardus)
Thomas Merton, Sign of Jonas p.55. vertaling: Dirk Doms
De ultieme volmaaktheid van het contemplatieve leven is geen hemel van afzonderlijke individuen, waarbij iedereen zijn eigen aanvoelen van God schouwt. Het is een zee van liefde die stroomt door het ene lichaam van alle uitverkorenen… en hun contemplatie zou onvolledig zijn als zij niet werd gedeeld, of wanneer ze werd gedeeld met minder zielen of met geesten die tot minder schouwen en minder vreugde in staat zijn.
Zaden van contemplatie blz.53